Andito na naman ako. Lagi ko naman gusto mag-post dito, pero 'di kaya ng oras. 'Di kaya ng utak. 'Di ko na kaya. Charot!
As usual, dami na namang nangyari. Dami nang nagbago. Dami nang nawala. Hehe.
Ako? Ewan, ganun pa rin. Pero hindi talaga. Ang gulo diba?
'Di ko rin alam anong point ng post na 'to. Trip ko lang. May oras kasi ngayon. Ang kalat!!
Naka-save sa drafts ko rito yung mga gusto kong i-post:
'Di lahat ng gusto natin, ay kailangan natin. At, hindi lahat ng kailangan natin, ay gusto natin. And this reality is what we should learn how to embrace.
Dami kong satsat. 'Di ko rin alam kung kailan ulit masusundan 'tong blog na 'to.
Yung title pala, wala lang. Medyo nag-improve kahit kaunti yung understanding ko ng Korean. Hay. Dami nang nagbago. Dami kong gustong i-kwento. Saka na ulit yung iba. :)
As usual, dami na namang nangyari. Dami nang nagbago. Dami nang nawala. Hehe.
Ako? Ewan, ganun pa rin. Pero hindi talaga. Ang gulo diba?
'Di ko rin alam anong point ng post na 'to. Trip ko lang. May oras kasi ngayon. Ang kalat!!
Naka-save sa drafts ko rito yung mga gusto kong i-post:
July 2019 pa lahat naka-save 'to. Hanggang ngayon, 'di ko pa rin natatapos. Marami pa akong gustong i-share.
Sa totoo lang, wala na ako masyadong nakakausap ngayon. Meron pa naman, pero kaunti na lang. Hindi na katulad dati na nilalantad ko lahat ng problema ko, hahaha. Anyway, kaya gusto ko buhayin 'tong blog na 'to. Wala naman din nagbabasa nito. So might as well dito na lang ako magkalat. Mas mabuti na yung wala akong naaabala.
Sa mundo natin ngayon, 'di naman kailangan ng maraming kaibigan, ng maraming kausap. Kailangan lang ng sapat na mapagkakatiwaalan - support system, ganun. Marami nang problema masyado. Kung hindi naman makakatulong sa isa't isa, malaking bagay na yung 'wag maging pabigat sa isa't isa. Sapat na yung may ilan kang nasasandalan.
Most of the time, without you knowing, life gives you exactly what you want, just to let you know that it's exactly what you don't need.
'Di lahat ng gusto natin, ay kailangan natin. At, hindi lahat ng kailangan natin, ay gusto natin. And this reality is what we should learn how to embrace.
Dami kong satsat. 'Di ko rin alam kung kailan ulit masusundan 'tong blog na 'to.
Yung title pala, wala lang. Medyo nag-improve kahit kaunti yung understanding ko ng Korean. Hay. Dami nang nagbago. Dami kong gustong i-kwento. Saka na ulit yung iba. :)


